60 hrs culture shock (ตอนที่ 1)

 

ย้ายมาอยู่มาเลเซียได้เกือบอาทิตย์แล้วค่ะ

คงต้องมาบันทึกไว้เสียหน่อย ตามประสากะเหรี่ยงที่ดี

ออกตัวไว้ก่อนว่า อยู่แค่แถวๆ Twin Tower ความรู้ประเทศนี้น้อยนิดกระจิดริด

 

1) ความปลอดภัย

เรื่อง Petty Crime…ถึงไม่ร้ายแรงขนาดเอาชีวิต แต่วิธีการวิ่งราวอุกอาจน่าดู เช่น

- เดินไปไหน ห้ามอยู่แถวหน้า ตอนรอไฟเขียวข้ามถนน

- เวลาเดิน ให้เดินสวนกับทางรถวิ่ง ป้องกันมอเตอร์ไซค์วิ่งราวกระเป๋าสะพาย

- เมื่อนั่งรถ ห้ามวางกระเป๋าไว้ที่นั่งผู้โดยสาร เพราะโจรจะมองเห็นและทุบได้

- เมื่อขึนรถ และเราเป็นคนขับ ให้วางกระเป๋าไว้ระหว่างเรา(คนขับ) และประตู

เพราะโจรมองไม่เห็น

- ออกจากรถไปไหนก็ตาม ห้ามทิ้งกระเป๋าโน้ตบุ๊คไว้ในรถ

เพราะโจรมีอุปกรณ์ตรวจว่ามีโน้ตบุ๊คในรถหรือไม่ (อันนี้เพื่อนที่นี่โดนมากับตัว)

 

อันนี้ คือ อยู่ใจกลางเมือง กลางวันแสกๆ ก็เกิดขึ้นได้

สรุปว่า ความปลอดภัยในชีวิตค่อนข้างสูง แต่ความปลอดภัยในทรัพย์สินต่ำมาก

 

2) สปีดการพูด

เร็วมาก ฟังไม่ทัน ฟังไม่ออกด้วย

เมย์อาจไม่ชินกับสำเนียงแถบๆนี้ อันที่ฟังยากๆ คือสำเนียงจีนมาเลย์ มึนจริงๆ

เรียกว่า คุยโทรศัพท์กับคนท้องถิ่นไม่รู้เรื่องกว่า 50%.

..ถ้าเป็นพวกพนักงานในโรงแรมไม่มีปัญหา

พ่อแม่ได้ยินคงอับอายว่าส่งไปเรียนเมืองนอกมา ทำไมฟังไม่รู้เรื่อง 555

 

3) การเมือง เชื้อชาติ

เอเจ้นท์สาวจีนมาเลย์ ที่เอ็นดูเมย์เหมือนลูกหลาน ได้จังหวะรถติด เล่าเรื่องการเมือง

(เจ๊แกนี่แหละ บอกว่า ให้ระวังกระเป๋าแบบไหนบ้าง…แกคงมองแล้ว จะเอาตัวไม่รอด 555)

 

สรุปว่า เพราะการเมือง ทำให้ คนมาเลย์เชื้อสายจีน และอินเดีย รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

ไม่ว่า อะไรๆ คนมาเลย์ท้องถิ่น จะได้สิทธิ์ก่อนเสมอ

บ้านก็ได้ลดราคา หางานก็สะดวก ทุกสิ่งทุกอย่าง แถมทำตัวกร่างมากๆ ในข่าว เวลาทะเลาะกันจะไล่ให้คนจีนกลับแผ่นดินใหญ่ไปเลย เอ่อ @__@

 

ฝรั่งที่นี่ บอกว่า ถ้าจะเลือกคนเข้าทำงานให้เลือกคนมาเลย์เชื้อสายจีน

แล้วค่อย คนมาเลย์เชื้อสายอินเดีย พวกนี้ ขยัน พยายาม คนท้องถิ่นพยายามอย่าเลือก

(ก่อนเล่า แกหันซ้ายหันขวาเรียบร้อยแล้วนะ 555)

 

4) อาหาร

จานใหญ่จริงๆ อาหารรสชาติใช้ได้

อาหารจีน แนวเดียวกับอาหารจีนฮ่องกงบ้านเรา อาหารแขกยังไม่ได้ลอง

 

ในฟู้ดคอร์ท ร้านที่ขายอาหาร จะขายน้ำไปด้วยเลย

แถมกระดาษเช็ดปากให้ด้วย สะดวกกับผู้บริโภคมากๆ

ไม่ต้องเดินไปมาหลายเที่ยว ไม่มีการแลกคูปองใดๆทั้งสิ้น

 

คนที่นี่ กินอาหารเย็นดึกมาก

สามทุ่ม ยังมีคนเพิ่งเดินเข้าร้านอยู่เลย ไม่อ้วนเอาไงไหว

ไม่ค่อยเห็นร้านขนม

 

5) แรงงานต่างด้าว

บ้านเรามีพี่พม่า น้องลาว

ที่นี่ เค้ามีพี่อินโด ซึ่งไม่เหมือนบ้านเราตรงที่ พี่อินโดกร่างมากๆ

แนวว่า ถ้ามาเลย์ไม่ดูแล พี่แกก็ไม่ง้อ กลับบ้านก็ได้

ซึ่งจริงๆแล้ว มาเลเซีย ต้องการแรงงานอินโดเยอะมาก

 

แต่พวกนี้ เข้ามา ก็ทำให้มาเลเซียมีปัญหา crime rate สูงไปด้วย

พวก ซิมการ์ดโทรศัพท์ มีขายโปรโมชั่นอินโดกันอย่างเปิดเผย แสดงว่า ตลาดใหญ่จริงๆ

 

May mode culture shock หลายเรื่อง…ยกเว้นแต่เรื่องกินปรับตัวได้สบายมาก 555

2012.01.14

12.14 am (Malaysia Time Zone)

 

คนอื่นสร้างปัญหาให้แก่เราได้ แต่เราสร้างทุกข์ให้กับตัวเอง
ขอแอดนะคะ รู้สึกว่ามันเป็นประโยชน์มากเลย ขอบคุณที่มาแบ่งปันกันอ่าน :)

ไปไหนมาไหนให้ปลอดภัยนะคะ ระวังตัวด้วย

ปล. โจรไฮเทคมากกก
005254
13 ม.ค. 2555 เวลา 23:46 น.
ดีใจจ้ง ไม่เห็นไดฯ นี้กระพริบมาตั้งนาน.. ^^

มีเพื่อนเป็นจีนมาเลย์หลายคน เค้าว่าลูกหลานจีนมาเลย์ที่พอมีฐานะส่วนมากเผ่นออกนอกประเทศทั้งนั้น.. โตแล้วอยู่กันไม่ได้ โดนกีดกันมาก
002102
14 ม.ค. 2555 เวลา 00:25 น.
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะว่า มาเล น่าระทึกขนาดนี้
ต้องวะวังแทบจะตลอดขนาดนี้ ไปอยู่แรกๆคงเครียดน่าดูนะคะ ><
002983
15 ม.ค. 2555 เวลา 22:44 น.
แง๊ว คุงเมย์หนีไปแล้วววว

ให้ส่งหนังสือตามไปให้ดีป่าวค้าาา ขอให้สนุกกับชีวิตที่มาเลย์นะคะ :)
000398
16 ม.ค. 2555 เวลา 22:39 น.
คุณเมย์สู้สู้ ^^v
000663
4 มี.ค. 2555 เวลา 12:59 น.
ไม่ได้ช่วย แถมเดาผิด ... N เป็นเด็กห้องอื่น -"-
001698
7 ส.ค. 2555 เวลา 06:16 น.
ใช่ว่าสมเปิ้ลหายคนเดียว คุณเมย์หายด้วย ตึ่งโป๊ะ!!!
001494
28 ก.ย. 2557 เวลา 06:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic